Maradona

Koristeći priliku da se Maradoni približi onoliko koliko to do sada nikome nije pošlo za rukom, kao i zahvaljujući izuzetnoj arhivi, Kusturica vodi publiku na buran i vrlo ličan obilzak najznačajnijih mesta i ljudi u životu ovog fudbalskog boga – od Argentine do Napulja i od Kube do Barselone; od porodice i drugova iz detinjstva do saigrača (Lionela Mesija i Klaudija Kaniđe) i svetskih državnika (Fidel Kastro). Neverovatna priča o tom velikanu, od skromnih početaka do vrha sveta i od spektakularnog, tragičnog pada do ponovnog rođenja.

Dokumentarni film, na 61. filmskom festivalu u Kanu prikazan u zvaničnoj konkurenciji, Kusturičino je predstavljanje života slavnog fudbalera. Sam Kusturica tvrdi da je u njemu „predstavio tri Maradone, koje je otkrio tokom snimanja: fudbalskog trenera, buntovnog građanina suprotstavljenog hegemonskoj politici SAD-a i porodičnog čoveka. Ova tri aspekta njegove ličnosti sastaviće se na Astek stadionu u Meksiku, gde je Dijego postigao jedan od njegovih najpoznatijih golova, tokom Svetskog prvenstva u fudbalu 1986.godine, protiv Engleske.“ Na pitanje zašto je pristao da baš Kusturica snimi film o njegovom životu, Maradona odgovara: „Ljudi su o meni pisali mnogo knjiga, napravili mnogo filmova. Bio sam predstavljan kao zao, loš, osrednji. Emir je uspeo da prožme moje srce, da ispriča priču o svemu kroz šta sam prošao i u dobru i u zlu.“

I zaista, tragom Maradoninih koraka, od Argentine do Napulja, od Kube do Barselone, od detinjstva do poznatih saigrača (Mesi, Kaniđa) i svetski poznatih političara (Fidel Kastro), Kusturica pokušava da prikaže neverovatnu životnu priču talentovanog fudbalera. Zahvaljujući našem proslavljenom režiseru, Maradonini obožavaoci mogu da zavire u mesto njegovog rođenja, da prisustvuju proslavi njegovog 45. rodjendana i da ga posmatraju kao trenera mladih fudbalskih nada. To sve uz ritmove jednog od najpoznatijih politički aktivnih muzičara na svetu, Mano Chao.

Ujedno omaž životu fudbalske legende, kao i ekranizovano svedočanstvo o prijateljstvu između režisera i Maradone. Susret dva velikana na velikom platnu.

Emir Kusturica

Rođen 1954, godine u Sarajevu. Za svoje kratke filmove nagrađivan je još u srednjoj školi. Filmsku režiju završio je na Filmskoj akademiji u Pragu (FAMU). Njegov studentski film, "Gernika" snimljen prema noveli Antonija Isakovića, pobedio je na Festivalu studentskog filma u Karlovim Varima. Tokom studija režirao je i dva kratka filma: "Jedan deo istine" i "Jesen". Po završetku studija Kusturica se vraća u zemlju gdje započinje profesionalnu karijeru na Televiziji Sarajevo.

U dugometražnoj igranoj produkciji debitovao je filmom "Sjećaš li se Doli Bel", nastalom po scenariju Abdulaha Sidrana, 1981. godine. Za ovaj film Emir Kusturica je nagrađen Zlatnim lavom na Filmskom festivalu u Veneciji za najbolji debitantski film i nagradama FIPRESCI, AGIS i CIDLAC na Festivalu jugoslovenskog igranog filma u Puli 1981. godine. Sledeći film "Otac na službenom putu" (1985.), sa istim scenaristom, donosi mu Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Kanu i nominaciju za nagradu Američke filmske akademije "Oskar" za najbolji film sa neengleskog govornog područija.Godine 1989. Emir Kusturica je, ponovo na Filmskom festivalu u Kanu, nagrađen za režiju filma "Dom za vešanje" i specijalnom nagradom Roberto Roselini.Emir Kusturica je predavao režiju na Akademiji scenskih umjetnosti u Sarajevu. Po odlasku iz BiH predaje na Univerzitetu "Kolumbija" u Njujorku. Jedan od njegovih američkih studenata, Dejvid Etkins (David Atkins), pokazao mu je scenario iz kojeg je nastao Kusturičin prvi film na engleskom jeziku, Arizona Dream (srp. San o Arizoni) (1993), sa Fej Danavej, Džonijem Depom i Džerijem Luisom u glavnim ulogama. Film je nagrađen Srebrnim medvjedom i Posebnom nagradom žirija na Filmskom festivalu u Berlinu 1993. godine.Naredni film, "Podzemlje" (engl. Underground) (1995), doneo je Emiru Kusturici drugu Zlatnu palmu na Filmskom festivalu u Kanu. Kusturica je koscenarista filma "Strategija svrake" (1987.), koji je režirao Zlatko Lavanić. U grupi "Zabranjeno pušenje" jedno vreme je svirao bas gitaru a sada kao gitarista zajedno nastupa kao član grupe "Emir Kusturica & the No Smoking Orchestra". Bavi se i pisanjem.2007. godine mu je dodeljen Orden viteza lepih umetnosti i književnosti, najviše francusko priznanje u oblasti kulture. Te godine režirao je i spot za naslovnu pesmu albuma francuskog muzičara Manua Čaoa - Rainin' In Paradize. 2008. snima Maradonu.